قاسم بن يوسف ابو نصرى هروى

94

ارشاد الزراعه ( فارسى )

ارزن و جاورس ارزن و جاورس سرد و خشك و قابض‌اند و خلط بد از هر دو متولد شود و مصلح ايشان روغن است . بيت در باغ بده نوع بود ارزن و جاورس * صد گونه از او فائدهء برزگران است ارزن سفيد و سياه و رسمى و لك سروپاشان آنچه سفيد و رسمى است بهارى در حمل و تيرماهى در پانزدهم سرطان كه انگور نخشبى رنگ پيدا كند بذر نمايند و اين قاعده نزد دهاقين مقرر است و شديار را پل نموده بقرار جريب هشت من بذر نمايند و اكثر دهاقين بر آنند كه پنج من كفايت است اما چون بذر به تمام سبز نمىكند زياده بذر مىنمايند و بعد از آن آب داده چون زرد نم شود مال نمايند و چون سبز شود آب دهند كه باد نبرد و رسيدن بهارى پانزدهم جوزا و تيرماهى آخر سنبله است . آنچه سياه است بقرار جريب چهار من در حمل بذر مىشود و كاشتن آن بدستور سفيد و رسمى است و در آخر سرطان مىرسد . جاورس جاورس كاشتن آن بدستور ارزن است و بذر آن بقرار جريب پنج من فاما موسم بذر نمودن هريك كه مذكور مىشود و رسيدن آن بتفاوت است . شاه‌لاغر و لته‌كال را در حمل بذر نمايند و رسيدن آن آخر سرطان است .